Vormentaal

Aanzet:

De vormentaal van Tapiaco draait rond het gegeven dat hijzelf omschrijft als een 'Afgerond Vierkant' en / of een 'Vierkante Cirkel'.

Alhoewel de verleiding groot is om een en ander te associëren met de problematiek rond de kwadratuur van de cirkel of met geometrie in het algemeen, neemt hij duidelijk afstand van deze instelling.

Nog tijdens zijn 'klassieke' opleiding werden al elementen uit de omgeving en de natuur vereenvoudigd en geabstraheerd.

Aldus ontwikkelde zich in de loop der jaren een beeldtaal waarbij de eerder beschreven vorm gaandeweg centraal kwam te staan en stilaan een eigen leven begon te leiden in het oeuvre van de auteur.

top

Evolutie

:

Het psychisch automatisme, zoals het een tijdlang door Tapiaco werd gebezigd, werd stilaan verdrongen door een meer rationele aanpak waarbij de bewuste vorm geladen werd met symboliek en een katalysator zou worden in reeksen met uiteenlopende thema's:

Pêle-mêles,


Flessen-etiketten,


hangende doeken in diverse combinaties en kleuren zoals 'Zwart, wit en grijs' of 'Geel, blauw en rood' of nog 'Zonder kleur'

en 'Goud en zilver'.




Bij de reeks 'Signatures' werd zijn handtekening, die op haar beurt inmiddels tot de vorm in kwestie werd omgevormd, het centrale thema van een tentoonstelling.

Met 'Pizza crackers' zette hij een reeks neer waarbij hij de zoute koekjes met olieverf op doek uitvergrote tot een formaat van een vierkante meter.



Onder de titel 'Tussen boven en ondergrond' bracht hij een hommage aan de mijnstreek in Limburg waar hij zijn jeugd doorbracht. Hierbij werd beroep gedaan op uiteenlopende materialen en technieken gaande van acryl op doek, gefuseerd glas, assemblages met paletten en andere materialen.


Nadien pakte hij uit met beschilderde collages zoals 'Afgeronde vierkante meters op polystyreen'


en onder de titel 'Das Kapital' zet hij de financiële wereld te kijk aanvankelijk aan de hand van het Monopoly spel met al zijn attributen.

Met daarop volgend soortgelijke uitvoeringen met als basismateriaal krasloten van de nationale loterij.



Met 'Spielereien' vormen andere kansspelen tot en met huiskamer spelletjes een logisch vervolg op de eerder genoemde onderwerpen. Naar aanleiding van 50 jaar Expo '58 werd eveneens een aantal werken gecreëerd in diverse technieken en aan de hand van ansichtkaarten, souvenirs en fotomateriaal.


Het genaamde Afgerond Vierkant wordt zodoende op uiteenlopende manieren toegepast: als op zich staand object al dan niet geschilderd, als toevoeging aan een collage of ander beeld, als omkadering van een gegeven of zelfs bij wijze van bekrachtiging ervan.

Deze ongecompliceerde vorm die overigens in ettelijke andere culturen wereldwijd op elk moment van de geschiedenis werd en wordt toegepast is ook in die context vaak de drager van een idee of boodschap of het resultaat van een puur esthetisch beleven.

Hij onderscheidt zich van de meetkundige figuren zoals vierkant en cirkel omdat voor het tekenen hiervan instrumenten nodig zijn zoals passer, winkelhaak of meetlat terwijl de omschrijvende beweging die de contour uitmaakt van de besproken vorm door iedereen, jong en oud, zonder uitzondering getekend kan worden.

Het onomstotelijk universeel karakter ervan door de tijden heen bracht Tapiaco ertoe om het zodoende te interpreteren als een authentiek symbool voor menselijk uitdrukkingsvermogen en zeggingskracht.

Aldus krijgt een en ander een filosofische invulling omdat het Afgerond Vierkant in een wetmatige vergelijking met meetkundige perfectie in zijn unieke toevalligheid tekort komt waardoor het de beperktheid en het falen ervan blootlegt. In dit verhaal is het daarom niet minderwaardig zelfs als het het resultaat is van onvolkomenheid of van emotie en zeker niet na oorzaak en gevolg zoals dit in de natuur en de kosmos voorkomt, al dan niet in een korte tijdspanne dan wel ten gevolge van een langdurig proces.

Door het verband te leggen met zijn eigen werk ontstaat een omgeving die uitnodigt om zijn eigen wereld te projecteren tegen de achtergrond van de maatschappij, het leven en de natuur en het ganse kosmisch gebeuren.

Terwijl hij nochtans de wiskundige benadering van het gegeven afwijst, ging de dualiteit tussen vierkant en cirkel zoals we die ook in de natuur of fysica kunnen observeren, hem ook fascineren.

top

Andere toepassingen:

Dit leidt naar objecten waarbij een vloeistof, uitgegoten over een plastiek folie dat over een vierkante constructie wordt gespannen, door de zwaartekracht de folie naar beneden drukt en het recipiënt tot in de hoeken wil vullen, daar niet in slaagt en zodoende een Afgerond Vierkant wordt.


Of nog, bij wijze van hommage aan Marcel Duchamp, verwees hij naar zijn ready-made 'Fresh Window' door een vensterraam, ingedeeld in acht ruiten, te bevriezen en verder te ontdooien met behulp van een ventilator. Dit proces leidt tot het gekende resultaat omdat alleen het centrale deel van de ruiten ontdooit of verdampt terwijl de hoeken onaangetast blijven.

Voor het kunstenproject Artival in Oostende (2000) creëerde Tapiaco een bouwsel van één kubieke meter met daarin een afbeelding van de rede van Oostende op transparante film gevat tussen twee onbreekbare glazen platen. Daaronder was een plastieken transparante folie opgehangen waarin geelgekleurd water werd gegoten wat tot het eerder beschreven effect leidde. Onderaan, binnenin de constructie, werd een halogeenlamp geplaatst waarvan de lichtbundel naar boven gericht was. Door de warmte van de halogeenlamp verdampte het water in het recipiënt en condenseerde tegen de onderkant van het glazen sandwichpaneel zodat er zich zware druppels op vormden die vervolgens terug in het wateroppervlak vielen. De titel 'Oostende tussen regen en zonneschijn' was als het ware dan ook voor de hand liggend.


In 2001 richt hij zijn aandacht op het eerste jaar van de 21ste eeuw, een bescheiden verwijzing ook naar '2001 a space odyssey' van Stanley Kubrick.
Met ingang van één januari tot en met 31 december concipieert hij elke dag een werkje dat verwijst naar de dag in kwestie zonder daarbij nadruk te leggen op de actualiteit van dat etmaal maar zich beperkt tot een simpele verwijzing naar het moment aan de hand van een afgescheurde datum van een of ander druksel waarop de auteur zijn handtekening zet in de bekende vorm, als het ware de bevestiging van het onherroepelijke van wat er die dag gebeurde en waaraan de toeschouwer uiteindelijk zelf de inhoud kan invullen.


Voor een nieuw politiekantoor in Antwerpen stelde hij een project voor waarbij vingerafdrukken van criminelen, gecombineerd met die van notabelen in glas zouden worden geëtst om aangebracht te worden in vloeren, wanden en/of opgehangen in de ruimte. Het hoeft geen betoog dat de vingerafdrukken in kwestie tevens de vormentaal van de auteur uitdrukken. Jaren eerder maakte hij aldus zijn eigen duimafdruk in rood, blauw en geel als verwijzing naar de C.I.A., K.G.B en Opus Dei.

top

Recente realisaties

Een project dat aansluit met vorige realisaties betreft collages aan de hand van oude documenten of drukwerken van uiteenlopende aard die voorzien worden van de vorm in kwestie bij wijze van "bekrachtiging".


Een reis naar Turkije en meer bepaald naar Cappadocië confronteerde hem met natuurlijke vormen in het specifieke landschap aldaar die aan het Afgerond Vierkant doen denken, maar ook met door de mens gemaakte holen, boven- en ondergronds, die een soortgelijke vorm aannemen. Beide gegevens onderschrijven niet alleen zijn verwijzing naar het universele karakter op zich in de natuur maar ook naar de vorm als gevolg van menselijke activiteit. Ze vormen een overduidelijk en dankbaar visueel gegeven dat de kunstenaar aanzette tot een nieuwe reeks van werken waarbij, op een digitaal geprinte achtergrond, het beeld op summiere wijze van een extra picturale invulling werd voorzien.


Een confrontatie met vroeger werk uit zijn beginperiode met deze recente reeks vertoont een analogie met de specifieke vorm, enerzijds ontsproten uit zuiver creatief vermogen en anderzijds een weerspiegeling van de genoemde bestaande structuren, deels het resultaat van geologische krachten, deels het gevolg van menselijke activiteit die teruggaat tot in de Paleolitische tijd en de daaropvolgende culturen. Vandaar de toepasselijke titel 'Back to the future' die deze reeks meekreeg.

Onder de titel 'KRAVATTEN & SCHIETSCHIJVEN' realiseert hij de eerste werken van een reeks die verwijst naar het zogenoemde populisme, een term die al geruime tijd door de media, de politiek, de financiële wereld en uiteenlopende overheden te pas en te onpas wordt gebezigd.
Met fictieve portretten voorzien van een echte das en transparante schietschijf neemt TAPIACO bijna letterlijk en figuurlijk individuen en instellingen op de korrel die in hoofde van hun ambt of maatschappelijke rol het leven van anderen beknotten en/of verpesten.
Het zijn metaforen voor machtsmisbruik en misprijzend gedrag tegenover ondergeschikten, minderheden en zwakkeren. TAPIACO mikt evenwel niet alleen op het etablissement maar ook op figuren en instanties uit het dagelijkse leven die, ongeacht de betrokken omgeving, het doen en laten van anderen negatief beïnvloeden en bemoeilijken.
TAPIACO speelt zodoende op een kritische maar ludieke wijze in op het recente en hedendaagse internationale socio-politieke en financieel klimaat waarin verworvenheden meer en meer onder druk komen.
Zoals al eerder bewees geeft TAPIACO hiermee opnieuw blijk van maatschappijkritiek zonder daarbij zijn vormentaal te verloochenen.


top